:: II wojna światowa :: Niemieckie obozy koncentracyjne :: Kl Gross-Rosen »

:: Historia
W roku 1940 przedsiębiorstwo DESt (Deutsche Erdund Steinwerke GmBH) które należało do SS, zakupiło w Rogoźnicy kamieniołom granitu. Tanią siłę roboczą w kamieniołomie zapewniał obóz podległy KL Sachsenchausen - ARBEITSLAGER GROSS - ROSEN - skąd pierwszym transportem przywieziono w dnia 2 sierpnia 1940 roku, 100 więźniów: 98 Polaków i 2 Niemców.
1 maja 1941 roku Gross - Rosen uzyskał status obozu samodzielnego. Od samego początku istnienia obóz spełniał funkcję obsługi kamieniołomu. Ciężka całodniowa praca w kamieniołomie, głodowe racje żywnościowe, brak opieki medycznej, maltretowanie oraz terror więźniów siany przez SS - manów, powodowały dużą śmiertelność. Obóz AL Gross - Rosen był postrzegany jako jeden z najcięższych obozów koncentracyjnych, kierował nim całkowicie zależny od poleceń komendanta KL Sachsenhausen, Lagerfuhrer Anton Thumann, zastąpiony w ostatnich tygodniach istnienia oboz przez Greogra Gussregena. Rozbudowa obozu przypada na rok 1944, kiedy to zmienia się również jego chaakter (powstają liczne filie ok. 100 zlokalizowane na terenie Dolnego Śląska, Sudetów i Ziemi Lubuskiej). Do największych fili należały m.in : Dyhernfurth w Brzegu Dolnym, Landeshut w Kamiennej Górze oraz zespół obozów Riese zlokalizowanych w Górach Sowich.
Przez obóz Gross - Rosen oraz jego filie przeszło ok. 125000 więźniów, w tym również byli nie rejestrowani albo przywiezieni na egzekucje. Jednak najliczniejszą grupą w obozie byli Żydzi, Polacy oraz obywatele ZSRR. Szacuje się że w obozie śmierć poniosło łącznie ok. 40 000 ludzi. Jednym z najtragiczniejszych momentów w dziejach obozu była jego ewakuacja w trzeciej dekadzie stycznia 1945 roku. Tysiące więźniów zginęło w tzw."Marszach Śmierci" lub ponioslo śmierć w transporcie.

:: Plan obiektu

:: Zdjęcia